Piękna zabytkowa willa „u Dziadka” gotowa! Co tu będzie?

Drewniana willa z lekkimi, ażurowymi werandami i przedsionkami została wybudowana w lasach w okolicy rzeki Świder (obecnie ul. Mickiewicza 43/47). Przedwojenni właściciele willi, rodzina Ciechanowskich, stracili ją podczas II wojny światowej z powodu żydowskiego pochodzenia. Po wojnie willa stała się siedzibą Towarzystwa Przyjaciół Dzieci Ulicy, założonego przez pedagoga Kazimierza Lisieckiego, który wprowadził się do niej w 1948 roku. Willa, nazwana „Dziadek” od jego przydomku, stała się miejscem opieki nad dziećmi ulicy. Maria Pilecka, żona Witolda Pileckiego, pracowała tu jako nauczycielka od 1951 roku. Po likwidacji Towarzystwa przez władze ludowe w latach 50. Lisiecki kontynuował działalność wychowawczą jako dyrektor Państwowego Zespołu Ognisk Wychowawczych. Willa pełniła funkcję placówki do 2012 roku. Od tego czasu drewniak był nieużytkowany. 

Oryginalna kolorystyka

Sytuacja zmieniła się kilka lat temu, kiedy obiekt został przejęty przez Narodowy Instytut Dziedzictwa, który w 2019 roku zakupił willę (z sąsiednią działką). – W 2019 roku wykonano m.in. ekspertyzę konstrukcyjno-budowlaną, która stanowiła podstawę dokumentacji przedprojektowej. W 2020 roku przeprowadzono badania stratygraficzne i analizę chemiczną elewacji, ustalając jej pierwotną kolorystykę – tłumaczą pracownicy Narodowego Instytutu Dziedzictwa. W maju 2023 roku rozpoczęto pierwszy etap robót budowlanych, obejmujący prace konstrukcyjno-architektoniczne. Elewacje zostały przywrócone do pierwotnej elegancji – zapewnia instytut dziedzictwa. 

Kopie werand

Remont willi „U Dziadka” okazał się bardziej skomplikowany, niż pierwotnie zakładano, z powodu licznych uszkodzeń konstrukcji budynku. – Podczas pierwszego etapu robót, wymieniono i wzmocniono uszkodzone elementy konstrukcyjne, a także przeprowadzono prace konserwatorskie elewacji, stolarki i schodów. Istniejącą stolarkę drzwiową poddano renowacji, a okna, które były w bardzo złym stanie, zostały całkowicie wymienione na nowe, wiernie odtwarzające historyczne skrzydła. Werandy, również w złym stanie technicznym, zostały odtworzone jako wierne kopie – wyjaśniają pracownicy narodowego instytutu. 

Remont zabytkowej willi dobiega końca. – Obecnie prowadzone są ostatnie odbiory techniczne, a w przyszłym roku zostaną przeprowadzone prace związane z adaptacją wnętrz i uporządkowaniem terenu wokół budynku – zapewnia mazowiecki konserwator zabytków. 

Jakie przeznaczenie będzie miała willa?

Instytut planuje stworzyć w nowej willi siedzibę Centrum Architektury Drewnianej (CAD). – W budynku zostanie utworzony punkt kontaktowy, który będzie wspierał opiekunów zabytków architektury i budownictwa drewnianego w odpowiedniej konserwacji tych cennych zasobów, wymagających szczególnej troski – wyjaśnia Narodowy Instytut Dziedzictwa. I podkreśla, że w ramach działalności CAD organizowane będą szkolenia dla właścicieli oraz kursy rzemiosła tradycyjnego, mające na celu podniesienie kompetencji rzemieślników w zakresie konserwacji drewnianych zabytków, uwzględniając regionalne techniki rzemieślnicze i specyfikę drewnianej architektury. – Kluczowym zadaniem Centrum Architektury Drewnianej będzie także opracowywanie i szerokie udostępnianie poradników oraz podręczników dobrych praktyk, skierowanych do właścicieli i opiekunów drewnianych zabytków architektury i budownictwa.

Czytaj także: