Agnieszka Jaskulska
Leszek Korczak zmarł 10 września 2026 roku. Miał 85 lat. Był postacią niezwykle zasłużoną dla Otwocka. Z miastem związał większą część swojego życia. Uczył młodzież, kierował placówką kultury, pracował w samorządzie, ale przede wszystkim tworzył. Szczególne miejsce w jego twórczości zajmowały otwockie wille, w tym charakterystyczne świdermajery.
Z Lubelszczyzny do Otwocka
Leszek Korczak urodził się w 1941 roku w Moniatyczach na Zamojszczyźnie. Dorastał w Hrubieszowie, a jego zdolności plastyczne ujawniły się już w młodości. Rysunku uczył się m.in. u znanego w tamtych czasach prof. Wiktora Zina. Ukończył studia plastyczne i pedagogiczne, pracował jako nauczyciel i wykładał malarstwo. Z czasem jego zawodowa i artystyczna droga zaprowadziła go na Mazowsze i do Otwocka, gdzie przyjeżdżał od czasu do czasu. – To miasto od początku urzekało mnie swoim pejzażem i unikalną architekturą. W 1969 roku przeprowadziłem się na stałe do Otwocka. Zacząłem uczyć w tutejszym liceum (im. K.I. Gałczyńskiego – przyp. red.), a po kilku latach objąłem kierownictwo Młodzieżowego Domu Kultury (1973-1991 – przyp. red.) – mówił Leszek Korczak w wywiadzie dla „Wieści Podwarszawskich” na przełomie 1992 i 1993 roku.
Wille, które zatrzymał na papierze
Sztuka towarzyszyła Korczakowi przez całe życie. Rysował i malował akwarele, ale szczególne miejsce w jego twórczości zajmował Otwock. Fascynowała go przede wszystkim drewniana architektura – stare wille, werandy, detale i domy ukryte wśród sosen. – Szczególny sentyment mam do rysunków przedstawiających domy, których już nie ma albo chylące się ku upadkowi. Pragnę ocalić je w naszej pamięci, gdy nie sposób znaleźć pieniędzy dla ich ratowania. Tak było z willą „Julia”. Już w latach 80. sugerowałem ówczesnym władzom, aby ratowały ten bezcenny zabytek. Niestety, rozpada się do tej pory – mówił Leszek Korczak w rozmowie z „Gazetą Otwocką” w 1996 roku.
Korczak utrwalał stare wille z dużą dbałością o detale, dzięki czemu jego prace z czasem nabrały również wartości dokumentacyjnej. Część trafiła do zbiorów Muzeum Ziemi Otwockiej, gdzie w 1996 roku można było oglądać wystawę jego rysunków i malarstwa.
W 2011 roku Urząd Miasta Otwocka wydał zbiór 26 reprodukcji jego rysunków „Wille otwockie w rysunkach Leszka Korczaka”. Były tam najbardziej charakterystyczne przykłady dawnej otwockiej architektury, m.in. pensjonat Abrama Górewicza, wille „Julia”, „Lucyna”, „Martynówka”, „Jawory” i „Pod Muzami”, a także domek dróżnika czy dawny domek stacyjny kolejki wąskotorowej.
Korczak zaprojektował również miejskie odznaczenia: Złote i Srebrne Sosenki, które były przyznawane osobom szczególnie zasłużonym dla Otwocka i jego mieszkańców.
Nie tylko artysta
Korczak przez lata był blisko lokalnej kultury także jako urzędnik i samorządowiec. Pełnił funkcję naczelnika Wydziału Kultury, Sportu i Turystyki, a w latach 2010–2014 był radnym Otwocka i przewodniczącym komisji kultury, sportu i turystyki. Angażował się w życie społeczne, wspierał lokalnych twórców, współtworzył wydarzenia kulturalne i zabiegał o ochronę drewnianej architektury, która była mu szczególnie bliska także jako artyście.
– W pamięci mieszkańców pozostanie jako wybitny artysta, człowiek szlachetny i głęboko oddany lokalnej wspólnocie. Za bogaty dorobek twórczy, działalność publiczną oraz pomoc charytatywną na rzecz Polaków na Ukrainie został uhonorowany m.in. Złotym Krzyżem Zasługi, Nagrodą im. Zofii Nałkowskiej, a także wyróżnieniami Ministra Edukacji Narodowej i Kuratora Oświaty – podkreśla Urząd Miasta Otwocka.
Ostatnie pożegnanie
Msza żałobna zostanie odprawiona w środę, 16 września o godz. 13 w kaplicy cmentarnej przy Drodze Męczenników Majdanka w Lublinie. Artysta zostanie pochowany w rodzinnym grobie.
Napisz komentarz
Komentarze